Τι και αν υπήρχε η λαϊκή απαίτηση για νίκη έτσι ώστε να κλείσουμε την χρονιά με το κεφάλι ψηλά και να δώσουμε μια ηχηρή απάντηση στους "ψίθυρους" και στους φωστήρες που έχρισαν φαβορί του αγώνα την ομάδα της Κέρκυρας ο Μ.Μασάδο και οι παίκτες του συνέχισαν στους γνωστούς χαλαρούς ρυθμούς και έκλεισαν την χρονιά με μια άγευστη ισοπαλία που οδήγησε στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Φυσικά για να βρεθούμε ένατοι καθοριστικό ρόλο έπαιξε η καταδικαστική απόφαση του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης, χωρίς φυσικά να μετρίαζε την πίκρα μας μια ή δύο θέσεις ψηλότερα στην βαθμολογία μιας και η έξοδος στην Ευρώπη και η είσοδος στα πλέιοφς είναι το μίνιμουμ για κάθε Αρειανό.
Ο Μ.Μασάδο από τους προπονητές που παρέλασαν την φετινή χρονιά σίγουρα είναι ο πιο πετυχημένος και αν στον Α' γύρο είχαμε την συγκομιδή που είχαμε με τον Πορτογάλο στον Β γύρο σίγουρα ο ΑΡΗΣ μας θα ήταν σε πολύ καλύτερη θέση. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι ο τρόπος που προσεγγίζει ο Μασάδο τα παιχνίδια με εκφράζει και ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του κόσμου του ΑΡΗ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο σημερινός αγώνας κόντρα στην Κέρκυρα όπου και πάλι είδαμε έναν ΑΡΗ αρκετά επιφυλακτικό που για να πάρει μπρος έπρεπε να απειληθεί αρκετές φορές και να δεχθεί ένα γκολ από το αστείο πέναλτι που σφύριξε το "κοράκι" εφαρμόζοντας στο ακέραιο το γράμμα του νόμου μιας και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Λαζαρίδης έσπρωξε. Βέβαια πόσα τέτοια και χειρότερα σπρωξίματα έχουμε δει που δεν σφυρίζονται ούτε καν φάουλ είναι ένα άλλο θέμα άλλα όπως πάντα οι διαιτητές(και όχι μόνο) εξαντλούν την αυστηρότητα τους απέναντι στον ΑΡΗ. Από εκεί και πέρα είδαμε λίγο πάθος, περισσότερη ζωντάνια και μια διάθεση για να δείξουμε ότι είμαστε ΑΡΗΣ, αγωνιζόμαστε στην έδρα μας και θέλουμε την νίκη. Με κύριους εκφραστές τους Ακόστα, Ούμπιντες, Σολτάνι και Λαζαρίδη η ομάδα μας πίεσε, δημιούργησε κάποιες φάσεις και κατάφερε να πετύχει ένα ωραίο γκολ χάρη σε ένα πολύ όμορφο συρτό σουτ του Ακόστα που παρά το γκολ που πέτυχε και στην σχετικά καλή παρουσία ο Μασάδο αποφάσισε να τον αντικαταστήσει και να περάσει τον Τσουκάνη(!??!?) προφανώς για να δώσει χρόνο συμμετοχής στον νεαρό και φυσικά αδιαφορώντας για την τελική έκβαση του αγώνα. Από εκεί και πέρα η ομάδα μας είχε μια φλύαρη υπεροχή που δεν μπόρεσε να μετουσιωθεί σε γκολ και με το τελικό 1-1 να δείχνει ως δίκαιο αποτέλεσμα.
Έτσι άδοξα ολοκληρώθηκε για την ομάδα μας το πρωτάθλημα σε μια χρονιά που προσδοκούσαμε σπουδαία πράγματα και τελικά καταλήξαμε ένατοι με μετριότατες ομάδες να βρίσκονται πιο πάνω από εμάς και να διεκδικούν ακόμη και την έξοδο τους στο Champions League. Από εδώ και πέρα το μόνο που μας νοιάζει είναι η επόμενη ημέρα και για να υπάρχει επόμενη ημέρα πολλοί από αυτούς που αποτελούν σήμερα τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ δεν πρέπει να συνεχίζουν να υπάρχουν και αύριο. Όσο παράδοξο και αν ακούγεται σε μια χρονιά που η ομάδα έχει αποτύχει αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά δεν έχουμε ακούσει ούτε μια απολογία, δεν έχουμε δει καν μια προδιάθεση παραίτησης(εκτός του "αφανή προέδρου". Αντι για αυτό έχουμε ακούσει χίλιες δύο κατηγορίες προς τον κόσμο του ΑΡΗ που δεν στήριξε, προς πρώην προέδρους, προς ΜΜΕ που πολεμούν τον σύλλογο, προς κέντρα αποφάσεων εξ Αθηνών αλλά ούτε μια κατηγορία για όλους αυτούς που πήραν όλες τις αποφάσεις από το καλοκαίρι ως και σήμερα. Το να παραιτηθεί η διοίκηση του ΑΡΗ ή να ζητήσει εκ νέου ψήφου εμπιστοσύνης από τον κόσμο του ΑΡΗ αν και θα ήταν το πιο αντρίκιο που θα μπορούσαν να κάνουν το θεωρώ αδύνατο να γίνει γιατί αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν τέτοια μυαλά δεν θα είχαν φέρει τον ΑΡΗ σε αυτό το σημείο. Τώρα νομίζω που το παραμύθι τελείωσε και δεν υπάρχει χρόνος για κλάματα ή για ψέματα ελπίζω πως όλοι οι συνΑρειανοί μας που απλόχερα πρόσφεραν ασυλία σε αυτή την διοίκηση θα δουν τα πράγματα πιο καθαρά και θα απαιτήσουν έναν καλύτερο αύριο από όποιον είναι διοίκηση αύριο. Τέρμα η ασυλία...